Zuur-base-evenwicht

Zuur-base-evenwicht

Alles begint bij de homeostase! Een universeel principe bij alle levende wezens dat hen in staat stelt om sleutelfactoren op een gunstig peil te houden voor de betrokken systemen.

Dit geldt bijvoorbeeld voor de regeling van de temperatuur of de pH in het bloed. Welnu, onze levenswijze werkt een verstoord evenwicht in de hand tussen zuurgraad en alkalische graad. Onze voeding kan het helpen herstellen.

Oorzaak hiervan is het westerse dieet dat zeer rijk is aan zuurproducerende voedingsmiddelen (vlees, gezouten en getransformeerd voedsel, suikers) en bovendien arm aan alkaliserende producten, vooral fruit en groenten. Daarbovenop komen stress, roken, oververmoeidheid, gebrek aan lichaamsbeweging, roken… die alle zuren produceren.

Zuur terrein

De pH meet de zuurgraad en de alkalische graad van de weefsels en de organische vloeistoffen, elk heeft een eigen pH, wijzend op een intern evenwicht. De pH in het bloed bijvoorbeeld schommelt normaal tussen 7,38 en 7,42. Bij een lagere waarde is er sprake van acidose, bij een hogere waarde van alkalose.

Ons lichaam maakt voortdurend en vanzelf zure metabolieten aan die door buffersystemen worden aangestuurd om de pH op een constant peil te houden, aangepast aan ons metabolisme. De ademhaling, de nierfunctie en de lever zijn hierbij betrokken.

Als deze regelingssystemen overstelpt geraken, stapelen de zuren zich in de weefsels op. Na verloop van tijd gaat het lichaam in zijn mineraalreserves putten om ze te neutraliseren: men spreekt dan van een zuur terrein.

Hoe een verzuurd terrein verlichten?

Bijsturing van de voeding is essentieel. In de eerste plaats moet men de consumptie van zuurvormende voeding matigen.

Tijdens de vertering geven zij aanleiding tot zuurvorming. Het gaat vooral om eiwitrijk voedsel, de basiselementen van onze voeding. Wij kunnen ze dus niet uitsluiten.

Het mineraalgehalte van geraffineerd voedsel, vooral suikers en granen, die minder mineralen bevatten, volstaat niet om van te leven.

Alkaliserend fruit en groenten brengen de nodige basen aan (magnesium, kalium…) om de zuren te neutraliseren (alkalische zouten…).

Zuurvormende voeding Licht zuurvormende voeding
Alkaliserende voeding
Vlees Plattekaas Aardappelen
Gevogelte Voedsel op basis van volle granen Rauwe of gekookte bladgroenten
Vleeswaren Noten Gekleurde groenten behalve tomaat, zurkel, rabarber
Vleesextracten - Sap van fruit en groenten
Vis - Mais
Zeevruchten - Peulvruchten
Eieren - Melk, vloeibaar of in poeder, uitgelekte plattekaas, room, boter
Kaas, melkproducten - Bananen
Dierlijk vet (smout, rundvet) - Amandelen
Geraffineerde plantaardige olie, gehard vet - Kastanjes
Producten op basis van witte bloem - Rijpe of gedroogde vruchten: dadels, druiven/rozijnen), behalve indien zij een zure smaak hebben: appelen, abrikozen)
Witte suiker - Alkalisch mineraalwater
Snoep en suikergoed (siroop, gebak, chocolade…) - Amandeldrank
Industriële gesuikerde drank - Soja en derivaten
Oliezaden, behalve amandelen - Kruiden
Koffie, thee, cacao, wijn - -

Bijsturing van de voeding voor een verzuurd terrein

Groenten
Groenten

Eet vooral veel groenten en fruit: zij leveren de meeste basen die de zuren neutraliseren.

Beperk zure en zuurvormende voedingsmiddelen.

Geef 's avonds de voorkeur aan alkaliserende voeding (geen dierlijke eiwitten).

Welke voedingsmiddelen krijgen de voorkeur?

  • Fruit, bananen, dadels, vijgen, kastanjes, appelen, peren, amandelen, pruimedanten, druiven.
  • Groenten: aardappelen, mais, kool, wortelen, bieten.
  • Melkproducten: schapen- en geitenkaas.
  • Granen: volle of halfvolle granen.
  • Condimenten: kruiden, specerijen, mosterd.
  • Eiwitten: kip, konijn, kalf, kalkoen, vis, peulvruchten.
  • Suiker: volle suiker (geen bruine suiker).
  • Olie: uit eerste koude persing.
  • Drank: op basis van granen, cichoreidrank, plantenaftreksel, groene thee.

Tekorten aan oligo-elementen

De associatie van zink en silicium bevordert het evenwicht van het zuur-basemetabolisme.
Zink speelt een essentiële rol in de versterking van het lichaam. Het blijkt een krachtige verdediger van de cellen tegen wat wij 'oxidatieve stress' noemen.

Wat gebeurt er?
Bij een aanval door vrije radicalen, die nog talrijker zijn bij een verstoord zuur-base-evenwicht, verdedigt een cel zich aanvankelijk door ze te elimineren. Indien de agressie aanhoudt of de aanvallende radicalen agressiever worden, wordt de cel letterlijk overspoeld. Het verdedigingssysteem verzwakt, wat een ontstekingsreactie uitlokt of tot mutagenese leidt.

Bij een tekort aan een onmiddellijk beschikbare alkalische voorraad put het lichaam uit de reserves in het bot (calciumzouten). Dit bindweefsel wordt voortdurend heropgebouwd, maar kan zich nu niet langer vernieuwen. Silicium, een bestanddeel van kraakbeen en botweefsel, vult dan eventuele tekorten aan.