De bionutritionele terreinen van de NCA

Het principe van de Actieve Cellulaire Voeding (Nutrition Cellulaire Active®, NCA) berust op de compensatie van de tekorten en het herstel van de goede werking van onze cellen, door ze elke essentiële voedingsstof in optimale hoeveelheid aan te brengen.

Het is echter belangrijk om rekening te houden met de behoeften en de kenmerken van elke persoon, die in verband staan met specifieke stoornissen in de voeding. Op grond van de NCA, en steunend op de observatie van duizenden gevallen, konden 7 bionutritionele terreinen geïdentificeerd worden. Elk terrein stemt overeen met een nutritioneel profiel, elk met een eigen specifiek verstoord evenwicht.

Op ontdekking naar de 7 C, H, A, N, B, I, O® terreinen

Er werden 7 C, H, A, N, B, I, O® terreinen onderscheiden op grond van de levensstijl, van tekorten aan nutriënten en intoxicaties, kenmerkende functiestoornissen die de uiting zijn van diepere stoornissen.

C-terrein

Het C-terrein is het gevolg van een tekort aan polyonverzadigde vetzuren (POVZ's), die de "goede vetten" zijn en essentieel voor ons lichaam. Wij kunnen ze niet zelf aanmaken en moeten ze uit de voeding halen. Zij spelen een rol in alle lichaamsfuncties omdat zij hoofdbestanddelen zijn van de membranen van al onze cellen. Zij vervullen bijzonder belangrijke functies in de zenuwoverdracht, de hormoonsynthese, de kwaliteit van de huid en ook nog in de immuniteit en de ontsteking.

Het C-terrein is hoofdzakelijk te wijten aan een ontoereikende aanvoer van essentiële polyonverzadigde vetzuren (kwaliteitsvolle plantaardige oliën uit eerste koude persing en vette vis, rijk aan omega-vetzuren) en aan een voeding die te rijk is aan slechte vetten (industrieel bereide maaltijden, dierlijke vetten).


Voornaamste verschijnselen van het terrein: huidproblemen (acne, jeuk, verlies van elasticiteit), vrouwgebonden stoornissen, concentratie- en geheugenstoornissen, stress, allergieën, KNO-aandoeningen.

H-terrein

Het H-terrein is het gevolg van een verstoord evenwicht in de verwerking van de koolhydraten (suikers). Suikers zijn de brandstof voor al onze cellen. Na een maaltijd circuleert de opgenomen suiker in het bloed om alle cellen van het lichaam te bereiken. Wanneer de suikerspiegel in het bloed (glykemie) toeneemt, bevindt het lichaam zich in een toestand van hyperglykemie. De sterke en herhaalde toename van de bloedsuikerspiegel door verbruik van enkelvoudige suikers leidt tot een overmatige afscheiding van insuline, het hormoon dat de bloedsuikerspiegel helpt verlagen. De bloedsuikerspiegel daalt dan sterk, en men noemt dat reactieve hypoglykemie, in de volksmond een "energiedip".

Het H-terrein is te wijten aan opeenvolgende episoden van reactieve hypoglykemie na suikerrijke maaltijden. Het houdt dus verband met de voeding, onder meer het knabbelen van suikerrijke tussendoortjes (koekjes, snoep, frisdrank…) en met de overmaat aan enkelvoudige suikers (gebak, industrieel bereide maaltijden…) en voedsel dat arm is aan vezels en complexe suikers, die meer tijd nodig hebben om in het bloed over te gaan en bijgevolg minder invloed hebben op de bloedsuikerspiegel.


Voornaamste verschijnselen van het terrein: vermoeidheid, energiedip, duizeligheid, honger, frequente zin in zoet, hoofdpijn, beven, stress, zenuwachtigheid, slaapstoornissen, stofwisselingsstoornissen (diabetes), overgewicht.

A-terrein

Het A-terrein is het gevolg van de overmaat aan zuren die het lichaam moeilijk kan neutraliseren. Die zuren worden door de voeding aangebracht en/of door de stofwisseling geproduceerd. Ons lichaam wordt immers regelmatig blootgesteld aan de productie van zuren, maar om optimaal te functioneren, moeten onze weefsels een constante pH in stand houden. Om het evenwicht van de zuurgraad in de weefsels te herstellen, maakt het lichaam gebruik van een neutralisatiesysteem van de zuren met behulp van basische mineralen. De overmaat aan zuren kan leiden tot de plundering van de basische mineralen en tot de demineralisatie van het lichaam.

 Het A-terrein  is te wijten aan overmatige consumptie van zuurvormende voedingsmiddelen (vlees, suikers, kaas…) en aan factoren die de verzuring van de weefsels bevorderen, zoals stress, intense lichamelijke activiteit, ontoereikende eliminatie (urine, zweet…).


Voornaamste verschijnselen van het terrein: krampen, ongemak in botten en gewrichten, botbroosheid, ontstekingen, vermoeidheid, minder weerstand tegen stress, hoge bloeddruk, verzwakte immuniteit.

N-terrein

Het N-terrein is het gevolg van emotionele stoornissen, in stand gehouden door herhaalde stressveroorzakende situaties. Deze agressie kan tot chronische stress leiden die het hele lichaam zal ontregelen, onder meer de synthese van de neurotransmitters, de boodschappers van ons lichaam die ons gemoed en onze reacties regelen. Een verstoorde spiegel aan neurotransmitters verhoogt de gevoeligheid voor agressie, ondermijnt de stressbeheersing waardoor stoornissen opduiken.

• Het N-terrein is te wijten aan de herhaalde blootstelling aan stresssituaties (kwetsuren, ziekte, moeilijkheden in gezin en beroep…), samen met voedingsgerelateerde en fysiologische factoren: ontoereikende toevoer van aminozuren die noodzakelijk zijn voor de productie van de neurotransmitters, slechte opname of afbraak van deze aminozuren, slechte communicatie tussen de neuronen door tekort aan polyonverzadigde vetzuren, die bestanddelen zijn van de celmembranen, slechte opname van de neurotransmitters.


Voornaamste verschijnselen van het terrein: slaapstoornissen, vermoeidheid, depressie, zenuwachtigheid en angst, emotionele overgevoeligheid, hartkloppingen, spijsverteringsstoornissen.

B-terrein

Het B-terrein is het gevolg van een verstoord evenwicht in het ecosysteem van de darm, dat het darmslijmvlies omvat, de microbiota (ook darmflora genoemd) en het darmgerelateerde immuunsysteem. Dit echte trio staat voortdurend in interactie en speelt een hoofdrol in de spijsvertering, de barrièrefunctie van de darm en de immunitaire afweer. De darmmicrobiota is ongetwijfeld het belangrijkste onderdeel van dit ecosysteem. Deze microbiota bestaat uit "goede bacteriën" en beschermt ons door de wildgroei van pathogene kiemen tegen te gaan en via de activering van het immuunsysteem. Ze waarborgt ook de ondoordringbaarheid van de darmen en de goede opname van de nutriënten uit de voeding door de darm.

 Het B-terrein spijsverteringsstoornissen, buikpijn, winderigheid en opgezet gevoel, verminderde immunitaire weerstand, allergieën, KNO-stoornissen, ontstekingen.


Voornaamste verschijnselen van het terrein: digestive disorders, intestinal pain, gas and bloating, weakened immune defences, allergies, ENT ailments and inflammation.

I-terrein

Het I-terrein is het gevolg van een stapeling van giftige stoffen door het lichaam en/of het falen van de systemen die voor hun eliminatie zorgen. Wij worden immers voortdurend blootgesteld aan giftige stoffen: tabak, pesticiden, voedingsadditieven, vervuilende stoffen, geneesmiddelen, zware metalen… Ons lichaam beschikt gelukkig over ontgiftingsmechanismen, die voornamelijk plaatsvinden in de lever, de darmen en de nieren. Bepaalde enzymen zetten deze stoffen om in andere, die verwijderd worden via de stoelgang en de urine. Wanneer deze ontgiftingsmechanismen echter verzadigd zijn, stapelen de giftige stoffen zich op en duiken stoornissen op.

• Het I-terrein is te wijten aan de opname van giftige stoffen via de voeding (additieven zoals kleurstoffen en conserveermiddelen, pesticiden, hormonen en antibiotica in vlees en vis uit de intensieve kweek, bekleding van braadpannen, metalen en kunststoffen), of uit het milieu (lucht-, water- en bodemvervuiling, chemicaliën).


Voornaamste verschijnselen van het terrein: neurologische stoornissen (vermoeide zenuwen, moeilijke concentratie), problemen als gevolg van endocriene stoornissen (vrouwgebonden stoornissen, libido- en fertiliteitstoornissen, vervroegde puberteit) en stoornissen door een overbelaste lever (moeilijke spijsvertering, misselijkheid, bleke huid).

O-terrein

Het O-terrein is het gevolg van een overmaat aan vrije radicalen in het lichaam. Vrije radicalen ontstaan in de cel tijdens een natuurlijk proces van energieproductie dat zuurstof verbruikt. Het zijn onstabiele moleculedeeltjes die reageren door verschillende stoffen aan te vallen, in een poging om hun evenwicht te herstellen. Deze agressie veroorzaakt veel schade, onder meer aan het DNA (wijziging van de genen), de eiwitten (verstoring van de functies) en de celmembranen (verstoring van hun permeabiliteit en van de celintegriteit). Deze vrije radicalen kunnen geneutraliseerd worden door zogenaamde antioxiderende stoffen en mechanismen.

• Het O-terrein is vooral te wijten aan milieufactoren, die de overmatige productie van vrije radicalen uitlokken: bestraling, vervuilende stoffen, tabaksrook, zware metalen. Dit terrein kan ook verklaard worden door een verzwakte verdediging tegen antioxidanten, onder meer door de ontoereikende aanvoer van plantaardige antioxidanten via de voeding.


Voornaamste verschijnselen van het terrein: versnelde veroudering, onder meer van de huid (rimpels, vlekken, verlies van elasticiteit), cardiovasculaire stoornissen, chronische ontstekingsprocessen (artrose, leeftijdgebonden maculadegeneratie), neurodegeneratieve stoornissen.

IoMET®, een analysetool voor uw terreinen

De IoMET®-tool werd ontwikkeld om eenvoudig en snel het verstoorde evenwicht en de verstoring van de verschillende terreinen te analyseren en in kaart te brengen.

Deze tool maakt het mogelijk om het overheersende terrein bij een bepaalde persoon te bepalen, dat de bron is van de vastgestelde stoornissen, om zo een persoonlijk afgestemde aanvoer en aangepast voedingsadvies te kunnen voorstellen.